Wystawa Kobiece twarze Niepodległości

Plakat Wystawy Kobiece twarze NiepodległościEkspozycja ma za zadanie pokazać dążenia kobiet na ziemiach polskich do uzyskania praw politycznych, których efektem było przyznanie w niepodległej Polsce praw wyborczych obywatelom bez różnicy płci. Ukazana zostanie nie tylko historia polskiego ruchu emancypacyjnego, ale także jego specyfika, wynikająca z braku niepodległego państwa polskiego, które mogłoby zadbać o prawa swoich obywateli.

Ponadto wystawa pokazywać będzie wieloaspektowe działania kobiet na rzecz utrzymania tożsamości narodowej oraz odrodzenia niepodległego państwa polskiego. Niełatwo jest bowiem przeprowadzić jednoznaczną linię demarkacyjną między inicjatywami podejmowanymi przez kobiety w imię równouprawnienia, a tymi, które wynikały z zaangażowania dla sprawy niepodległościowej: wysuwany przez emancypantki postulat możliwości edukacji i pracy zarobkowej kobiet, wiązał się dla nich również z działaniem na rzecz narodu.

Koncepcja wystawy zakłada przedstawienie kluczowych zagadnień w układzie problemowo – chronologicznym oraz podział ekspozycji na dwie części.

W pierwszej części narracja zostanie podzielona na trzy bloki tematyczne. Emancypantki będzie to część wystawy poświęcona kluczowym sylwetkom kobiet (m.in. Maria Dulębianka, Kazimiera Bujwidowa), które upominały się o możliwość kształcenia kobiet oraz ich partycypowania w życiu politycznym. Część zatytułowana Edukatorki wskaże osoby (m.in. Irena Kosmowska, Jadwiga Dziubińska) i inicjatywy podejmowane na rzecz zachowania tożsamości narodowej i oświaty. Blok Heroiny będzie ukazywać zaangażowanie kobiet w zrywy niepodległościowe (powstanie listopadowe i styczniowe), działania spiskowe, rewolucyjne (rewolucja 1905 r.) i wojenne w okresie I wojny światowej i walki o granice odradzającego się państwa polskiego (działalność Aleksandry Zagórskiej i powstałej z jej inicjatywy Ochotniczej Legii Kobiet we Lwowie).

Druga część zatytułowana Obywatelki będzie stanowiła epilog wystawy i w syntetyczny sposób, na podstawie wybranych sylwetek kobiecych, opowie o dalszym zaangażowaniu kobiet na rzecz Polski. W tym miejscu zostanie przestawiony wkład kobiet w budowę II RP (tak w życiu politycznym, jak i społeczno-kulturalnym), ich zaangażowaniu w I i II konspirację niepodległościową oraz działania opozycyjne w okresie PRL.

Na ekspozycji prezentowany będzie zróżnicowany materiał wystawienniczy zarówno ze zbiorów własnych Muzeum Tradycji Niepodległościowych, jak i innych placówek muzealnych (m.in. z Muzeum Niepodległości w Warszawie, Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego w Warszawie, Muzeum Narodowego w Krakowie) i z archiwów (m.in. z Narodowego Archiwum Cyfrowe, Archiwum Akt Nowych, Archiwum Państwowego w Łodzi). W pierwszym bloku tematycznym Emancypantki będą dominować archiwalia, m.in. odezwy organizacji kobiecych. W dalszej części (Edukatorki) prezentowane będą m.in. fotografie działaczek oświatowych oraz pamiątki związane z Polską Macierzą Szkolną (m.in. znaczki kwestarskie, cegiełki oraz odznaki pamiątkowe). Część zatytułowana Heroiny będzie zawierać m.in. biżuterię patriotyczną z okresu manifestacji poprzedzających powstanie styczniowe, ikonografię związaną ze zrywami niepodległościowymi, a także fotografie organizacji kobiecych z okresu I wojny światowej i walk o granice Polski (Ochotnicza Legia Kobiet we Lwowie). Pojawią się tutaj także pamiątkowe odznaki (m.in. Gwiazda Pamiątkowa Ochotniczej Legii Kobiet) oraz archiwalia: odezwy i plakaty organizacji kobiecych (m.in. odezwy Ligi Kobiet Polskich Pogotowia Wojennego). Ostatnia część – Obywatelki – stanowić ma epilog wystawy i dominować w niej będzie materiał ikonograficzny – fotografie poszczególnych sylwetek kobiecych.

Wystawa została dofinansowana z środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z programu Funduszu Promocji Kultury oraz z Urzędu Miasta Łodzi

 

Zabrał ich ogień

Zadanie „Zabrał ich ogień… -piekło więzienia na Radogoszczu w świetle losów ludności Kraju Warty w okresie II wojny światowej” i związane jest z przygotowaniem nowej wystawy stałej w Oddziale Martyrologii Radogoszcz. Łączna koszt całego zadania to 441.477 zł, z czego 90.000 zł (tzw. wkład własny) pochodzi z dotacji celowej Urzędu Miasta Łodzi, a 351.477 zł z dotacji Ministra.

W zamierzeniu, osią nowej ekspozycji mają być losy Rozszerzonego Więzienia Policyjnego Radogoszcz i jego więźniów, ukazane na tle specyfiki okupacyjnej Kraju Warty. Oznacza to, że zmienione zostaną dotychczasowe proporcje w narracji historycznej. Wystawa będzie w pełni multimedialna, umożliwiająca wykorzystanie ścieżek edukacyjnych, dostosowanych do każdej grupy wiekowej, co zdecydowanie poszerzy ofertę Muzeum, w szczególności dla najmłodszych. Nowa ekspozycja cechować się będzie nie tylko charakterem poznawczym i wychowawczym, ale także stanowić będzie swoiste miejsce pamięci.  Zawrze w sobie elementy służące refleksji i zadumie, które spotęgowane zostaną grą światła i dźwięku. Również ograniczone zostaną do minimum treści pisane, na rzecz bardziej wpływającego na emocje, sposobu podawania wiedzy i informacji. Aby maksymalnie ułatwić zwiedzanie, dla wszystkich zainteresowanych dostępne będą audio-przewodniki (w kilku wersjach językowych) oraz aplikacje na urządzenia mobilne. Koniec realizacji całego zadania przewidywana jest na grudzień 2018 r. Wykonawcą projektu aranżacji nowej ekspozycji jest ASC Studio Projektowania Wnętra Anna Skołożyńska-Cieciera z Warszawy.

Zagospodarowanie przestrzenne wokół pomnika-mauzoleum na terenie dawnego hitlerowskiego więzienia na Radogoszczu

„Zagospodarowanie przestrzenne wokół pomnika-mauzoleum na terenie dawnego hitlerowskiego więzienia na Radogoszczu”, to zadanie na które Muzeum uzyskało dofinansowanie z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w wysokości 340.000 zł. Tzw. wkład własny zapewnił Urząd Miasta Łodzi w kwocie 85.000. Łączny koszt zadania wynosi 425.000 zł.

W ramach tego zadania została odnowiona bryła pomnika-sarkofagu, wyrównany został nasyp, na którym jest on usytuowany, ułożony wzdłuż południowo-zachodniej strony pomnika podjazd dla osób niepełnosprawnych, od frontu zostały ułożone nowe szerokie schody, a sjenitowe płyty, którym wyłożony jest dziedziniec i ciąg pieszych, przeszły tzw. płomieniowanie, co zwiększyło ich estetykę i właściwości antypoślizgowe; na kamiennym podłożu zostały także zaznaczone mury nie istniejących już dziś zabudowań, które kiedyś łączyły budynek więzienia z dzisiejszym budynkiem wystawienniczym. Wykonawcą było Przedsiębiorstwo Konserwacji Obiektów Zabytkowych Sławomir Ostrowski.